Inleiding: Kruiden

Het gebruik van kruiden als geneesmiddel is zo oud als de mensheid zelf. Daarbij spreekt de uit ervaring verkregen kennis een grote rol. In de oudheid was de mens echter sterker verbonden met de kosmos en de natuur, waardoor planten in hun wezen en hun werking ook meer intuïtief doorvoeld werden. Dit vermogen en deze benadering zijn in onze materialistisch georiënteerde cultuur langzamerhand meer op de achtergrond geraakt, maar tegenwoordig binnen de holistische benadering op het gebied van diverse geneeswijzen weer aan een herwaardering toe.

In de fytotherapie waarbij kruiden als geneesmiddelen worden toegepast, is het gebruikelijk de plant in zijn medicinale werkzaamheid te beschrijven en toe te passen aan de hand van geanalyseerde inhoudstoffen. Deze benadering richt zich dus vooral op de materiële bestanddelen van de plant waarbij het kruid in zijn geheel wordt aangewend. Dit in tegenstelling tot de allopatische therapie waarbij het hoofdbestanddeel uit het geheel van het kruid wordt geïsoleerd en tot geneesmiddel verwerkt. Hierbij gaat echter een belangrijk deel van de werking, die het bestanddeel juist uitoefent als onderdeel van het geheel verloren en wordt tevens de werking teruggebracht tot een invloed op enkel materieel niveau.

Ook binnen de zorg voor dieren zijn kruiden uiteraard bijzonder belangrijk en kunnen ze zowel op mentaal als fysiek vlak ingezet worden.